Powikłania

Najlepiej zapobiega profilaktyka – regularne kontrole i właściwa higiena.

Jeśli już wystąpi – wczesne leczenie niechirurgiczne ma szansę zatrzymać chorobę, ale zaawansowane stadia często kończą się utratą implantu. Zapalenie wokół wszczepu (Periimplantitis) to poważne schorzenie, dotyczące tkanek otaczających implant zębowy. Stan zapalny obejmuje nie tylko dziąsło, ale przenosi się również na kość, w której osadzony jest implant.

Periimplantitis jest destrukcyjnym procesem zapalnym obejmującym błonę śluzową wokół implantu (zapalenie dziąsła – mucositis) oraz kość wyrostka zębodołowego (zanik, ubytek kostny), który w zaawansowanym stadium prowadzi do obluzowania i utraty implantu.

Mucositis to odwracalne zapalenie dziąsła (krwawienie, brak ubytku kostnego).
Periimplantitis jest nieodwracalna bez leczenia chirurgicznego.

Najczęstsze przyczyny powikłań :

• Biofilm bakteryjny
• Niewłaściwa higiena – implanty wymagają specjalnych szczoteczek, nici dentystycznych i irygatorów (zwykła nitka nie dociera pod łącznik).
• Palenie tytoniu – znacznie utrudnia gojenie i zwielokrotnia ryzyko powikłań.
• Przebyte zapalenie przyzębia zwiększa ryzyko powikłań.
• Czynniki biomechaniczne – np. zgrzytanie zębami (bruksizm) bez osłony szyną.
• Niekontrolowana cukrzyca,
• Osteoporoza,
• Immunosupresja.
• Błędy zabiegowe :
  • Zostawienie cementu łączącego koronę w kieszonce dziąsłowej.
  • Źle dopasowana korona (utrudniająca czyszczenie).
  • Implant wszczepiony zbyt płytko
  • Implant wszczepiony w pozycji uniemożliwiającej higienę.

Rokowania dla leczenia powikłań zależą od momentu, w którym je rozpoczęto

• Mucositis – odwracalne, dobre rokowanie (90%+ skuteczności leczenia).
• Wczesna periimplantitis – umiarkowane (ok. 60–80% skuteczności zatrzymania choroby).
• Zaawansowana – złe (często utrata implantu w ciągu 2–3 lat mimo leczenia).

Czynnikami obniżającymi rokowania są:

• palenie,
• cukrzyca,
• zła higiena,
• brak kontroli.